سارینا خانوم در شب یلدا 92...

سلام به دخترکم... سارینا جونم.

هر سال ما برای شب یلدا در واقع ٢ تا مراسم داریم، یکی خونه عزیز اقدس و دیگری خونه بابا جونی شون.

امسال عزیز اقدس مراسم شب یلدا رو یک شب زودتر برپا کرد و عکس های پایین مربوط می شه به این شب:

شب بعد که در واقع شب یلدا بود به خونه باباجونی شون رفتیم که همه جمع بودند و خیلی خوش گذشت، نکته خیلی جالب این شب مربوط می شه به بعد از شام . بعد از خوردن شام ، قستی از ظرف ها رو باباجونی به آشپزخانه برد و ما هم بعد از چند دقیقه برای شستن ظرف ها به سمت آشپزخانه رفتیم که ناگهان با این صحنه مواجه شدیم:

بله مامان جان، با کلی ذوق و شوق، تند تند کاسه ها رو با آب می شستی و می گذاشتی بالا برای خشک شدن، الهی فدات بشم که نیشت کاملا در حین کار باز بود و انگار تمام دنیا رو بهت داده بودند( اون دستمال رو هم عمه احترام به کمرت بسته بود):

مورد تشویق همه قرار می گرفتی و به ویژه بابا جونی و عمو عباس :

 خلاصه اینکه خیلی خوشحال بودی و به هر ترفندی که بود من و عمه راضیه نتونستیم شما رو از کنار ظرف شویی جدا کنیم و ول کن ماجرا نبودی و به خاطر اینکه ظرف ها خیلی زیاد شده بود، دیگه به زور و گریه شما رو از کنار ظرف شویی رد کردیم ، بغل هیچ کس نمی رفتی و تا آخرین تکه ظرف ها زیر پاهایمان خوابیده بودی و گریه می کردی.

از اون شب به بعد هم هر سری حرف از عمه راضیه میاد سریع می گی : "عمه... اَت"   ازت می پرسم چرا ؟می گی " عمه ... تاسه ... اُش ... نه"  ترجمه: عمه نگذاشته کاسه خشک کنم.

این هم عکس های گریه زاری ات که الهام ازت گرفته و هر سری این عکس ها رو می بینی، دوباره غم روی دلت تازه می شه و گریه می کنی که چرا ظرف نشستی.

تقریبا یک هفته بعد از یلدا ، رفتیم تهران که ٢٤ ساعت تهران بودیم و روز بعدش برگشتیم.

اون یک روزی که تهران بودیم، به علت آلودگی هوا با مجید و عمه راضیه شون و آقا جون شون به سمت بام تهران (ولنجک)  رفتیم و عکس های پایین هم مربوط می شه به مسیری که پیاده روی کردیم.

یک قسمتی از مسیر که رفتیم، عزیز خسته شد و روی صندلی نشست تا ما مسیر را بریم بالا و برگردیم. نزدیک صندلی که نشسته بود یک سطل آشغال بود، وقتی داشتیم از عزیز اقدس جدا می شدیم ، سارینا خانوم  انگشت اشاره اش رو آورد بالا و رو به عزیز اقدس گفت" اَدی... آخال... دَست ... نه... باشه" ترجمه : عزیز به آشغال دست نزن،باشه.

و بعد از نصیحت مادرانه سارینا جون به عزیز اقدس به سمت بالا حرکت کردیم.

الهی مامان فدای تک تک کلمه هات بشه که این قدر قشنگ منظورت رو می فهمونی.

سفر کوتاهی بود ولی خوش گذشت، دست عمه فاطمه هم درد نکنه که کلی بهشون زحمت دادیم.....